Nu stoppen met piekeren
De geest heeft de neiging om van het verleden naar de toekomst te springen.
Wat had ik anders kunnen doen? Had ik maar…dan. Zonder duidelijk aanwijsbare reden komen de gedachten, over wat er had moeten worden gedaan, of over wat er nog moet gebeuren. Heel gebruikelijk en iedereen vindt het logisch. Niemand valt het echt op, want onze geest is altijd bezig. Maar vaak is het wel vervelend en afleidend, al die gedachten. Gedachten stoppen nooit en we kunnen er flink onrustig van worden.
Proberen gedachten wel te stoppen, is dan ook onzin!
Wat je wel kunt doen om je niet te laten overspoelen door gedachten over dat wat achter de rug is en hetgeen dat nog komen gaat.
Een voorval
Mijn compagnon kwam vanmorgen binnen met de mededeling, dat hij net een paar minuten geleden een forse schade aan de achterkant van zijn auto had gereden. “Er stond nog een lantarenpaal die ik niet had gezien en ik reed net iets te vlot achteruit”.
Wat er allemaal door hem heen ging kan ik alleen maar vermoeden, maar dat hij niet met al zijn aandacht aanwezig was bij de administratie die wij samen uitvoerden was wel duidelijk. Hij maakte kleine foutjes, herhaalde dezelfde omissies meerdere malen en begon steeds weer over het voorval. Als hij niet over de lantarenpaal of de achterkant van zijn auto sprak, sprak hij zelfverwijten uit, of plande in gedachten de reparatie. Het herstel moest nog voor de vakantie uitgevoerd worden, want zonder achter verlichting, zou het toch wel wat onveilig zijn.
Allemaal logisch, zul je denken. Natuurlijk baalde hij van de schade. Redenen genoeg: zonde van het geld, de tijd en ook nog een deuk in het zelfbeeld (“ik heb al twaalf jaar geen schade gehad”).
Maar ook nauwelijks nuttig al die gedachten. Het is gebeurd, het feit is er en er valt niet meer aan te veranderen. Maar de geest laat zich moeilijk temmen, de gedachten komen.
Wat had kunnen helpen?
De paradox
We kennen dergelijke voorvallen allemaal. Daardoor koesteren we de veronderstelling dat er ook niets aan te doen is. Deels waar, de feiten zullen niet veranderen, maar de gedachten erover kunnen wel beïnvloed worden. “Denk er niet langer aan”; “je moet het van je afzetten”, zijn suggesties die louter een versterkend effect hebben. Je kunt het niet van je af zetten, het houdt je nu eenmaal bezig. Paradoxaal genoeg zit daar nu ook precies de hulp voor de oplossing.
Door het voorval wel de volle aandacht te geven en er werkelijk bij stil te staan, alle gedachten over het feit volledig tot jezelf door te laten dringen en er aandacht aan te schenken, zal het dwingende van de gedachten doen verdwijnen.
Praktische uitvoering
Er is een voorval, dat je bovengemiddeld bezighoudt. Gedachten als, had ik maar….., de volgende keer moet ik…., of alle zelfverwijten, zijn van belang.
Ga rustig zitten en richt al je aandacht op je ademhaling. Niet bewust zogenaamd ontspannen gaan ademhalen. Neen, alleen maar de lucht proberen te volgen die je lichaam in- en uitstroomt.
Direct zul je merken dat de gedachten over het voorval door je hoofd schieten. Prima, neem de gedachten waar, maar ga niet met de gedachten mee. Alleen beschouwen en als er een gedachte is, kijk je er als het ware naar en richt je de aandacht weer rustig op de lucht die in en uit je lichaam stroomt.
Houd dit enige minuten (minstens 3’) vol. Nog beter is het zo lang vol te houden, totdat je merkt dat de gedachten over het voorval minder worden.
Denk daarbij nou niet dat het zonde van de tijd is, want het is pas zonde van de tijd als je nog uren steeds weer met je aandacht van je activiteiten afgehouden wordt door het (aangename) voorval.
Het zal in het begin niet eenvoudig zijn, om deze paradoxale aanpak je eigen te maken, maar je kunt het leren en het zal je op termijn veel plezier leveren.
En dan nog dit. Leren met aandacht te leven en stress niet je leven te laten beheersen? Volg een degelijk training Mindfulness. Voor meer informatie stuur een reactie rn wij sturen je nadere informatie.
Misschien ook interessant: ‘Stoppen met denken’, of ‘Meditatie, een geschenk‘

Reacties zijn gesloten.