Mannen zijn anders depressief

Lange tijd bestond het idee dat depressiviteit bij vrouwen zo’n beetje tweemaal zoveel voorkwam dan bij mannen. Waarom zouden vrouwen eerder somber zijn dan mannen? Zijn vrouwen eigenlijk wel vaker somber, of depressief? Mannen hebben ten slotte  drie (Nederland) tot vier (VS) keer hogere kans door zelfmoord te overlijden dan vrouwen.

Huilende vrouwen, schreeuwende mannen

De traditionele signalen van depressie – gevoelens van verdriet, zinloosheid, waardeloosheid, buitensporige schuld, geen zin in contact met anderen etc. – lijken bij mannen minder gewoon te zijn dan lang werd aangenomen. Waar vrouwen zich onder depressie eerder openlijk emotioneel gedragen, uiten mannen gevoelens van depressie eerder met toenemende vermoeidheid, prikkelbaarheid en woede aanvallen (soms zelf uitmondend in misbruik), verlies van interesse in werk en hobby’s en een verstoord slaappatroon. Mannen lijken hun depressie eerder proberen te verbergen (of misschien te overwinnen), door zich bijvoorbeeld volledig op hun werk storten, of risicovol gedrag te gaan vertonen. Verder gebruiken ze meer drugs en alcohol en ondernemen ze pogingen om met zelfmedicatie de stemming te beïnvloeden.

Hulp zoeken

Waar zo omstreeks 80% van de depressie behandelingen succesvol kan worden afgesloten, zijn het vooral vrouwen die professionele hulp zoeken. Mannen lijken te veronderstellen het zelf wel te kunnen, of ervaren het zoeken van hulp als een nog grotere blamage dan het ten prooi gevallen zijn aan een depressie. Mannen willen liever niet gezien worden bij de deur van de therapeut, laat staan dat ze aan hun collega’s moeten vertellen, dat ze een uurtje weg zijn, omdat ze hun therapeut moeten bezoeken. In Amerika heeft men de ‘therapie-weerstand’ van mannen proberen op te lossen, door de hulp anders te marketen.

Geen therapie

Onder de campagne naam “Echte mannen, echte depressie”, verspreide men voorlichtingsmateriaal, en veranderde men in dat voorlichtingsmateriaal de typisch aan therapie gelieerde termen met directere en meer bedrijfsmatige termen. Een sessie werd een overleg, of een consultatie, een behandelplan werd verwoord in termen als strategie en doelen. De  begeleiding vond plaats in een ruimte die meer leek op een vergaderruimte van een kantoor, dan op een behandelkamer van een psycholoog, behandelaars gingen met hun klanten (nee, geen cliënten en zeker geen patiënten) wandelen, of ze maakten voor de consultatie zelf een lunch afspraak.

Hoe je het ook noemt, waar de behandeling ook wordt uitgevoerd, allemaal goed, want als de somberheid je gedurende langere tijd en tijdens het grootste deel van de dag beïnvloed, is het nuttig om hulp te zoeken.

Misschien ook nuttig om te lezen:

Mindfulness; Mindfulness voor beginners: 8 praktische tips; Nu stoppen met piekeren.